در اين هنگام سيصد مرتبهء اين ذكر را گفتهايد . سپس تشهّد خوانده و سلام نماز را مىگوييد ، بعد سر را به سوى آسمان بلند كنيد و سى مرتبه بگوييد : « مِنَ الْعَبْدِ الذَّليلِ إِلَى الْمَوْلَى الْجَليلِ »
؛ ( از سوى بندهاى خوار به سوى مولايى بزرگوار ) ، و حاجت خود را بگوييد كه به اذن خداى متعال زود اجابت مىشود . « 1 »
نگارنده گويد : محدّث قمى رحمه الله اين نماز را تحت عنوان « نماز استغاثه » در كتاب « الباقيات الصالحات » نقل كرده ، ولى آن را به امام زمان ارواحنا فداه نسبت نداده است .
6 - نماز توجّه به حضرت صاحب الزمان عجّل اللَّه تعالى فرجه
احمد بن ابراهيم گويد : به ابى جعفر محمّد بن عثمان علاقهام را براى ديدن مولاىمان صاحب الزمان ارواحنا فداه عرض كردم .
به من گفت : آيا با اشتياق فراوان دوست دارى امام را ببينى ؟ گفتم : آرى .
به من گفت : خدا به اين اشتياقت پاداش دهد و جمال حضرت را به آسانى و عافيت به تو نشان دهد . امّا اى ابا عبداللَّه ؛ التماس نكن كه او را ببينى ؛ زيرا در ايّام غيبت شوق ديدار آن حضرت وجود دارد ولى ديدار او درخواست نمىشود « 2 » ، چرا كه اين ارادهء
هامش
( 1 ) . جنّات الخلود : 41 .
( 2 ) . گفتنى است كه براى احمد بن ابراهيم اين گونه تقدير شده است نه براى تمام شيعه ؛ چون برخى ديگر از شيعيان چنينحاجتى از شيخ عمرى رحمه الله داشتهاند و اجابت شده است .
زهرى مىگويد : خيلى مىخواستم امام زمان ارواحنا فداه را ببينم ، حتّى در اين راه مال زيادى هم خرج كردم تا به شيخ عمرى رسيدم و او را خدمت كردم و با اصرار از او خواستم امام زمان ارواحنا فداه را به من نشان بدهد .
گفت : اين كار ممكن نيست ؛ به او اصرار كردم تا آن كه گفت : فردا صبح بيا . صبح فردا كه رفتم شيخ به استقبالم آمد در حالى كه جوانى در نهايت زيبايى و خوشبويى همراه او بود و در آستينش چيزى داشت كه او را به شكل تجّار نشان مىداد .
چون آن جوان را ديدم به سوى شيخ عمرى رفتم ، شيخ اشاره كرد كه به سوى آن جوان بروم ، و من هم به سوى جوان رفتم و از او سئوالاتى پرسيدم كه هر چه پرسيدم جواب داد ، سپس خواست داخل خانهاى شود كه به آن اعتنايى نمىشد .
شيخ عمرى گفت : اگر مىخواهى از او سئوال كنى بپرس كه بعد از اين او را نخواهى ديد . ( الإحتجاج : 2 / 297 ) .