« بروس گاگنون » عضو شبكهء جهانى مقابله با تسليحات و انرژى اتمى در فضا مىگويد : اين فنآورى غير ضرورى است و اگر حادثهاى به وقوع بپيوندد مىتوانند تأثيرى ويرانكننده و مخرّب در پى داشته باشد . »
او معتقد است كه پرتاب سفينه تنها خطر آخر در زنجيرهء طولانى حوادث احتمالى است . « 1 »
آيا اجراى اين گونه برنامه خدمت به جامعهء بشرى يا خيانت و جنايتى بس بزرگ مىباشد ! نكتهء بسيار قابل توجّه اين است كه آنان اعتراف كردهاند : بر فرضى كه اجراى اين پروژه با موفّقيّت همراه باشد تازه به سختى مىتوانند به ده تا دوازده ستاره از ميلياردها ستاره در كهكشان خودمان ! - نه كهكشانهاى ديگر - سفر كنند .
امكان سفرهاى فضايى
با توجّه به عظمت فضا و جهان هستى ما نمىتوانيم امكان سفر را به كهكشانهايى كه چندين سال نورى با ما فاصله دارند انكار كنيم .
براى توضيح اين گفتار ، مقدّمهاى را بيان مىنماييم و سپس به اصل مطلب مىپردازيم :
آيا از نقطه نظر روش علمى ، مىتوان گفت كه چون تا به حال هر انسانى را كه ديدهايم به همين صورت كنونى بوده است ، پس محال است كه انسانى ، به صورتى غير از آن چه مشاهده مىكنيم ، پديد آيد ؟
البتّه نمىتوان ؛ زيرا تا زمانى كه مشاهدات و تجربيات ما منحصر به قسمتهايى از جهان و محدود به دورهاى از زمان باشد ، به هيچ وجه نمىتوانيم چنين حكمى را صادر كنيم .
جابر بن حيّان مىگويد : « چه بسا در جهان موجوداتى باشند كه حكم آنها با اشيايى كه ما ديدهايم و به آنها آگاهى داريم متفاوت باشد ؛ زيرا ساختار
هامش
( 1 ) . مجلّهء دانستنيها : سال 26 ، مهرماه 1383 ، شمارهء مسلسل 360 ، صفحهء 42 .