مىگويد : « تَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقين » « 1 » ، با توجّه به عظمت چنين موجودى آنچه را كه انسان از يك بُعد وجود خويش استفاده كرده و بُعد ديگر را به دست فراموشى سپرده ، اندك و داراى كمبود است .
ما مىگوئيم انسان به دليل آنكه داراى روح است ، نبايد هميشه روح را تابع جسم قرار دهد بلكه انسان بايد بياموزد كه مىتواند با توجّه به بُعد ديگرِ خويش ، جسم را تابع روح قرار دهد و به اين وسيله خود را از قيد مادّه و از مرز زمان رها كند ؛ ولى تمامى صنايع و اختراعات در عصر غيبت گرفتار و پاىبست تقيّدات مادّى است .
به اين جهت مىگوييم تكنولوژى در عصر غيبت تكبُعدى است و از تكاملى كه بايد داراى آن باشد ، برخوردار نيست .
ما مىگوييم در عصر درخشان ظهور كه از نظر تمام ابعاد وجود ، به قدرت و تكامل مىرسد ، به قدرتهاى بسيار عظيم فرامادّه دست مىيابد و بر اثر آن نه تنها در تكنولوژى و صنعت مادّى داراى پيشرفت گسترده مىشود ، بلكه از قدرتهاى برتر نيز بهرهمند مىگردد .
اكنون براى آنكه گفتار خود را با سخنان حياتبخش خاندان وحى عليهم السلام محكم كنيم ، روايتى را نقل مىكنيم كه برخى به آن روايت براى صنعتهاى پيشرفتهء عصر ظهور ، استدلال نمودهاند . اكنون به اصل روايت توجّه كنيد :
ابن مسكان مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه آن حضرت مىفرمود :
إنّ المؤمن في زمان القائم وهو بالمشرق ليرى أخاه الّذي في المغرب ، و كذا الّذي في المغرب يرى أخاه الّذي في المشرق . « 2 »
قطعاً شخص مؤمن در زمان قائم در حالى كه در مشرق است حتماً برادر خودش را كه در مغرب است مىبيند . و همين طور آن كس كه در مغرب است برادر خودش را كه در مشرق مىباشد مىبيند .
هامش
( 1 ) . سورهء مؤمنون ، آيهء 14 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 52 / 391 .