و نظارهگر شدن و راهيابى انسانها به عالم ملكوت مىباشند . آن دو يكى شيطان و ديگرى نفس امّاره است ؛ كه در عصر درخشان ظهور شيطان نابود شده و نفس امّارهء انسانها تحوّل مىيابد و به مراحل عالى مىرسد .
به همين جهت در عصر ظهور ، مانعى براى راهيابى به عالم ملكوت در برابر جامعهء صالح آن دوران وجود ندارد . ولى در اين دوران ، شيطان با نيرنگهاى خود نفس امّارهء انسان را مىفريبد و با كمك نفس ، مانع جذب شدن او به سوى عالم ملكوت مىشود و پر و بال او را بسته و در عالم ملك زمينگير مىسازد .
بر اين اساس ، جامعهء دوران غيبت نه تنها نمىتواند نظارهگر عالم شگفتانگيز ملكوت باشد ، بلكه گاهى افرادى به انكار آن مىپردازند ! به اين جهت جامعهء ما وظيفه دارد تفاوتهاى دو عصر را بجويد تا شايد راه نجات را بيابد .
سخنى با غيرتمندان
دربارهء تفاوتهاى موجود بين دوران تاريك غيبت و عصر درخشان ظهور ، نكتههاى اساسى فراوانى وجود دارد كه ويژگىهاى عصر ظهور ، آن زمان را از دوران غيبت در نهايت برترى قرار مىدهد اگر چه متأسّفانه جامعهء ما از آن ويژگىها و برترىها كمتر آگاهى دارد و به همين جهت از آشنايى با باب بسيار بزرگى از معارف مكتب اهل بيت عليهم السلام محروم است .
هر شيعهء غيرتمند بايد امورى را كه سبب توقّف و زمينگير شدن او شده است ، بشناسد و نيز از عوامل رشد و تعالى خود آگاه باشد .
هر شيعهء غيرتمند بايد بداند چرا پر و بالش بسته شده ؟ چگونه مىتواند آنها را بگشايد ؟ و چه عواملى پر و بال او را بسته است ؟
طرح اين سئوالها از اين جهت است كه جامعهء ما اگر پاسخ اين سئوالها را بداند با دانستن و به كار بستن آنها زمينهساز دولت كريمهء امام زمان ارواحنا فداه خواهد بود .