در روزگار پرشكوه ظهور نيز بر اثر به كار افتادن حواسّ باطنى و قدرتهاى درونى نه تنها مردم عصر ظهور با عالم عظيم ملكوت آشنا شده و آن را مىبينند ، بلكه اين حالت براى آنان عادّى شده و به آن انس مىگيرند . ديدن ملائكه ، همنشينى با آنان و سير با ملائكه از امورى است كه در روايات اهل بيت عليهم السلام به آن تصريح شده است .
مردمان آن روزگار فرخنده درخواهند يافت كه چگونه به عالم ملك و به جهان ماديّات دل بسته بودند ؟ ! و چگونه از عالم عظيم ملكوت غافل بودهاند ؟ ! و سالهايى از عمر خود را سپرى نمودند و با وجود حضرت مهدى ارواحنا فداه در اين عالم - گرچه زمان غيبت بوده - چرا نتوانستند قدرتهاى درونى و حواسّ باطنى خود را شكوفا سازند ؟ !
حسرت و تأسّف آنان آن گاه افزايش مىيابد كه به درگذشت بسيارى از عزيزان و نزديكان خود توجّه مىكنند و درك مىكنند كه بسيارى از آنان را در دوران تيرهء غيبت از دست دادهاند و بدون اين كه آنان چيزى از جلوههاى بزرگ عالم عظيم ملكوت را ببينند ، قدم در خاك نهادهاند و همچون افراد نابينايى كه نابينا به دنيا آمده و نابينا دنيا را ترك كردهاند ، عزيزان آنان نيز ، راه به عالم ملكوت نيافته و جهان را وداع كرده و در زير خاك نهان گشتهاند .
به اين جهت آرزو مىكنند كه اى كاش آنان نيز زنده بودند و در روزگار فرخندهء ظهور - كه عصر تكامل قدرتهاى عظيم انسانى است - به تكامل دست يافته و از تماشاى عالم بزرگ ملكوت بهرهمند مىشدند و در كنار هم به سر مىبردند . اين حقيقتى است كه بارها ائمّهء اطهار عليهم السلام آن را بيان نمودهاند تا همگان از اين حقيقت آگاهى يابند . ولى افسوس كه عالم مادّه آنچنان ما را به عالم ملك پيوند زده و با آن مأنوس ساخته است كه از حقايق بزرگ عالم هستى غافل ماندهايم .
دولت كريمه امام زمان (عج) (فارسى) — صفحة 186
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص١٨٦