نعمتهاى الهى مىشود كه واقعاً شگفتانگيز و بهتآور است .
براى اثبات اين مطلب به قرآن و سنّت روى مىآوريم :
امام صادق عليه السلام مىفرمايند :
ولينزلنّ البركة من السّماء إلى الأرض حتّى أنّ الشجرة لتقصف بما يريد اللَّه فيها من الثمرة ، ولتأ كلنّ ثمرة الشتاء في الصيف وثمرة الصيف في الشتاء ، وذلك قوله تعالى : « وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَاتَّقُوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالْأَرْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » « 1 » . « 2 »
حتماً بركت از آسمان به زمين نازل مىشود تا آنجا كه از درخت ، هر ميوهاى كه خدا اراده كند مىرويد و حتماً ميوهء تابستان را در زمستان و ميوهء زمستان را در تابستان مىخوريد و اين معناى گفتار خداوند است : « و اگر اهل قريهها ايمان مىآوردند و باتقوا بودند حتماً بر آنان بركات را از آسمان و زمين مىگشوديم و لكن تكذيب نمودند ، پس ما به آنچه انجام دادند ، آنان را مؤاخذه كرديم » .
در اين آيه و روايت ، نكتههاى جالبى وجود دارد كه برخى از آنها را بيان مىكنيم :
1 - فاء تفريعيّه در جملهء « فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » دلالت مىكند كه تكذيب حقايق الهى و باور نكردن دستورات رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و ردّ كردن آن ، سبب مؤاخذهء مردم شده و عمل آنان ، بركات آسمان و زمين را به روى مردم مىبندد و نكبت و بدبختى به سوى آنان رو مىآورد .
به اين جهت بايد درك كنيم كه سرچشمهء همهء جنايتها و كشتارها ، كمبودها و نابسامانىها ، در اثر روى گرداندن مردم از سفارشات رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 96 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 53 / 63 .