لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
( 86 )
راه نمىنمايد گروه ستمكاران را .
تفسير : بعد از وضوح حق ، كسانى كه خويش را به تغافل افگنده كفر اختيار كردند ، به دل يقين دارند ؛ و با چشم مىبينند ؛ در مجالس خصوصى به صدق رسالت وى معترفند ؛ و با وجود اين همه دلايل روشن صداقت و حقّانيّت و علامات واضح و بشارات آشكارا كه به آنها رسيده ، آنان را كبر و حسد از قبول اسلام و گذاشتن كفر و عدوان باز مىدارد ؛ چنان كه يهود و نصارى را حال چنين بود . به اينگونه معاندان كه چنين لجاج و ضدّيّت دارند ، چه توقّع مىشود كه خدا ( ج ) آنها را به راه فرح و خوشنودى خواهد برد ، و يا راه حصول جنّت را به آنان عطا خواهد كرد ؟
عادت اللّه چنين نيست كه اين ستمگران متعصّب بىانصاف را راهى نمايد كه مايهء كامرانى باشد .
احوال اين تيرهبختان را از اين قياس بايد كرد كه تا چه درجه از معرفت قلبى و يقين گذشتهاند ؛ با آنكه يك بار مسلمان شده بودند ، به اغواء شيطان و اغراض دنيا از راه حق برگشتند . آنان از كسانىكه سابق ذكر شدند نيز ، بيشتر كجرو و بىحيا واقع شدهاند ؛ از اينجهت بيشتر مستحقّ لعنت و عقوبت خواهند شد .
أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ
( 87 )
آن گروه ، جز ايشان اين است كه هر آئينه هست بر ايشان لعنت اللّه و فرشتگان و مردمان همه .
تفسير : خدا ( ج ) و فرشتگان و مسلمانان ، بلكه همه كس ، بر آنها لعنت مىفرستد ؛ حتّى خود آنها نيز بر خويش لعنت مىگويند ، هنگامى كه مىگويند : بر ستمگاران و دروغگويان لعنت خدا باد ! گويا نمىدانند كه بر خود آنها لعنت مىشود .