تفسير : از غره شوال تا بامداد عيد قربان كه دهم ذى الحجه است ( اشهر حج ) ماهاى حج - ناميده مىشود ، زيرا ، در اين ماهها احرام حج بسته مىشود . كسى كه پيش از آن احرام بندد ، ناجايز و مكروه است . براى اداى حج چند ماه معيّن و مقرّر است كه مردمان آن را مىشناسند .
آئين مشركان عرب بود كه ماههاى حج را بر حسب ضرورت و احتياج خويشتن مقدّم و مؤخّر مىنمودند ؛ خداوند ( ج ) در آيهء
« إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ »
آن را باطل و بىاساس گردانيد .
فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
پس كسى كه لازم گردانيد در آنها حج را ، ( پس ) جايز نيست جماع با زنانتان و دواعى جماع و نه كار بد و نه مناقشه در وقت حج ؛ و آنچه مىكنيد از نيكوئى ، مىداند آن را خدا ؛
تفسير : « حج را بر خويش لازم گردانيد » يعنى احرام بست ؛ بدين طريق كه از دل نيّت كرد و به زبان تلبيه گفت .
وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
( 197 )
و توشه گيريد ؛ پس هر آئينه بهترين فائده توشه پرهيز است از سؤال ؛ و بترسيد از من ، اى دانشمندان .