وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
( 185 )
و براى اين كه شما پوره كنيد شمار را ؛ و براى اينكه به بزرگى ياد كنيد خدا را به آنكه شما را راه نمود و تا شما شكر كنيد .
تفسير : در حكم گرفتن روزه به ماه رمضان ؛ در اجازهء افطار مريض و مسافر نسبت به عذر ؛ در وجوب تكميل روزهاى قضا شده به روزهاى ديگر ، چه مسلسل ، چه متفرق ، در تمام اينها ، مطلب اوّل آنست كه بر شما آسانى و رعايت باشد ، و دشوارى رفع گردد . و اين نيز منظور است كه شما روزهاى قضاء شده را تكميل كنيد ، تا از ثواب محروم نمانيد ؛ و اين نيز در نظر است كه شما به ين راه خير و رشد آگاه شويد ؛ و عظمت الهى ( ج ) را اظهار كنيد ؛ و نيز شما در شكر اين نعمتها در جرگه شكرگزاران داخل شويد . چه عنايت و رحمى است از بارگاه خدا كه چون روزه عبادت سودمندى را به ما فرض گردانيد ؛ در اوان رنج و مشقّت آسايش و سهولت ما را در نظر داشت ، و در هنگام فراغ طريق جبران و تلافى آن را به ما آموخت .
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
( 186 )
و هنگامى كه بپرسند ترا بندگان من دربارهء من ، پس هر آئينه من نزديكم ؛ اجابت مىكنم دعاى طلبكننده را ، وقتى كه سوالى كند مرا ؛ پس بايد قبول كنند حكم مرا ، و بايد ايمان آرند به من ؛ تا ايشان به راه نيك آيند .