وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ
و هنگامى كه گرفتيم پيمان شما را ، و بلند كرديم بالاى شما كوه طور را ؛ گفتيم : بگيريد آنچه داديم شما را ، به قوّت ؛ و بشنويد ؛ گفتند : شنيديم ، و نافرمانى كرديم ! و آميخته شد در دلهايشان محبّت گوساله ، به سبب كفر آنها ؛
تفسير : چون مكلّف شدند كه احكام تورات را بهمّت و نيرو استوار گيرند ، كوه بر ايشان معلّق بايستاد ، و از ترس جان تنها به زبان ، يا تنها در آن وقت ، گفتند : « سمعنا » ( احكام تورات را شنيديم ) ! در دلهاى خويش ، يا بعدا ، گفتند : « عصينا » ( آن را قبول نداريم ) . دلهاى آنها ظاهرپرست بود ، و به علّت كفر باطن ، تا آخر آن زنگ از قلوبشان زدوده نشد ، و متدرّجا افزونى گرفت .
قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 93 ) قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ
بگو : بد چيز است آنچه امر مىكند شما را به آن ايمان شما ؛ اگر هستيد مؤمنان .
بگو : اگر هست شما را سراى آخرت نزد خدا ، تنها بجز از