مجيد و از مطهرة ، پاك بودن از باطل و شرك و دس شياطين است چنان كه در آيات
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ ، مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ
عبس / 14 مشروحا گفته شد در بسيارى از آيات به گفتههاى پيامبران صحف اطلاق شده است ، نظير :
صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى
و اعلى / 19
أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ ما فِي الصُّحُفِ الْأُولى
طه / 133 .
مراد از « كتب » نوشته و احكام و اعتقادات است . يعنى در آن صحف ، احكام و اعتقاديات راست و صحيح ثبت است لفظ « قيمة » قرينه است كه مراد احكام و اعتقادات مىباشد .
4 -
وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ
.
اين آيه شايد در بيان آنست كه : اختلاف اهل كتاب پيش از آمدن قرآن ، تقصير خودشان است و گرنه ، بينه و پيامبر براى آنها نيز آمد ولى اهميت نداده و اختلاف كردند ، به عبارت ديگر : آنها قبل از اسلام نيز از سنت الهى منفك نبودهاند .
در آيات ديگر اختلاف آنها پيش از اسلام چنين آمده است :
مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ . . .
بقره / 212
وَ لَمَّا جاءَ عِيسى بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ . . .
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ . . .
زخرف / 65 .
5 -
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
.
اين آيه در رابطه با آنست كه : سنت الهى ضامن اصلاح جامعه و قابل فهم و قبول است بايد آن را بپذيرند و انكار نكنند ، آن عبارت از بندگى و طاعت خدا است .
مخلصين و حنفاء حال است از فاعل « ليعبدوا » يعنى عبادت كنند خدا را در حالى كه عبادت را براى او خالص و مخصوص كردهاند و در حالى كه موحد هستند صلاة و زكات به علت اهميت ذكر شدهاند و گرنه
لِيَعْبُدُوا اللَّهَ
شامل