سورهء بينه
در مدينه نازل شده و هشت آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - سورهء بينه چهاردهمين سوره است كه بعد از سورهء طلاق در مدينه نازل گرديد « 1 » امّا در كدام سال از هجرت نازل گرديد معلوم نيست ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء نود و هشتم است .
2 - عدد آيات آن به نقل قرائت بصرى نه و در قرائت ديگران از جمله قرائت كوفى هشت است ، زيرا كه قارئان بصرى در
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
ايستاده و آن را يك آيه شمردهاند ولى ديگران تا
دِينُ الْقَيِّمَةِ
را يك آيه گفتهاند . در تفسير خازن آمده : اين سوره داراى نود و چهار كلمه و سيصد و نود و نه حرف است .
3 - آن را سورهء « لم يكن » ، سورهء بريه ، سوره بينه و سوره قيامت خواندهاند ، در رواياتى كه از رسول خدا و ائمهء هدى صلوات اللَّه عليهم وارد شده ، سوره « لم يكن » ناميده شده :
« عن ابى جعفر عليه السّلام من قرء سورة لم يكن كان بريئا من الشرك . . . » .
4 - مطالب سوره با مكى و مدنى بودن هر دو سازش دارد ، ولى سياق آياتش به مدنى بودن بيشتر شباهت دارد ، چنان كه در الميزان آمده است طبرسى فرموده :
مدنى است و به قولى در مكه نازل شده است .
هامش
( 1 ) بنا بر آنكه ترتيب نزول قطعى باشد .