ناگفته نماند : بعضى از اهل سنت نيز چنين فتوى دادهاند بدليل آنكه روايت شده : در مصحف ابى بن كعب ميان اين دو سوره بسم اللَّه نوشته نشده است .
روايات ديگرى در تهذيب و غيره بر خلاف روايات گذشته نقل شده كه مىرساند : يكى از آن دو نيز در نماز كفايت مىكند لازم است بگوئيم آنها چهار سورهء مستقل هستند النهايه اهل بيت عليهم السّلام فرمودهاند كه در نماز به جاى يك سوره دو سوره خوانده شود . صحيحهء ابن ابى عمير در تهذيب باب كيفيت الصلاة حديث ( 265 ) چنين است .
« احمد بن محمّد عن ابن ابى عمير عن بعض اصحابنا عن زيد الشحام قال : صلّى بنا ابو عبد اللَّه عليه السّلام فقرء فى الاولى و الضحى و فى الثانية الم نشرح لك صدرك » .
و لسوف يعطيك ربك فترضى : در رابطه با آيه شريفه و تطبيق آن بر شفاعت رواياتى نقل شده بهتر است به بعضى از آنها اشاره شود .
1 - در تفسير ابن كثير از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل شده : ما خانوادهاى هستيم كه خدا براى ما آخرت را بر دنيا برگزيده است :
« انا اهل بيت اختار اللَّه لنا الاخرة على الدنيا و لسوف يعطيك ربك فترضى » .
2 - در الميزان از در منثور نقل شده كه حرب بن شريح مىگويد به ابى جعفر محمّد بن على بن الحسين ( امام باقر عليه السّلام ) گفتم : شفاعت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه اهل عراق در بين خود حكايت مىكنند حق است ؟ فرمود آرى و اللَّه . عمويم محمّد حنفيه از على از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله به من حديث گفت كه آن حضرت فرمود :
شفاعت مىكنم براى امت خويش تا خدايم ندا كند : آيا راضى شدى اى محمّد ؟ گويم :
بلى يا رب راضى شدم .
آن گاه آن حضرت رو كرد به من و فرمود : اى اهل عراق شما مىگوئيد
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 267
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٦٧