است . طبرسى رحمه اللَّه در ذيل آيه
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى
فرموده : احتمال دارد صدر سوره در مكه نازل شده و آخر آن در مدينه انجام يافته باشد .
4 - تسميهء آن به « اعلى » به علت وقوع اين كلمه در اول آنست ، و اين تسميه ظاهرا در زمان رسول خدا و توسط ايشان بوده است .
5 - در فضيلت اين سوره رواياتى نقل شده كه مناسب است به بعضى از آنها اشاره شود :
اول : در مجمع البيان از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده كه فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سورهء
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
را دوست مىداشت و اولين كسى كه « سبحان ربى الاعلى گفت » ميكائيل بود .
دوّم : در همان كتاب از ابى بصير از حضرت صادق عليه السّلام منقول است :
هر كس
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
را در نماز واجب يا نافله بخواند ، روز قيامت به او گفته مىشود : از هر كدام درهاى بهشت مىخواهى داخل شو .
من قرء سبح اسم ربك الاعلى فى فريضة او نافلة قيل له يوم القيامة ادخل من اى ابواب الجنة شئت »
اين روايت در تفسير برهان از حضرت باقر عليه السّلام نقل شده است .
سوم : در همان كتاب از تفسير عياشى از مردى به نام ابى حميصه منقول است كه گويد : بيست شب ، پشت سر امير المؤمنين عليه السّلام نماز خواندم . جز
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ
را نخواند ، و فرمود : اگر مردم بدانند در آن چه هست ، هر كس روزى بيست بار آن را مىخواند و هر كه آن را بخواند گويا صحف موسى و ابراهيم را خوانده است .
غرض سوره
6 - براى سورهء مباركه شأن نزولى نقل نشده ولى مىشود از آيات آن فهميد كه آيهء
سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى
و تشريع صلوة عيد و زكات فطره ، سبب نزول اين