نَصُوحاً رسيده است كه فرمود :
« بنده توبه مىكند و آنگاه از آن باز مىگردد و محبوبترين بندگان نزد پروردگار ، بندهء پرهيزكارِ توبهگر است . « 1 » »
اميرالمؤمنين عليه السلام در پاسخ به مردى كه از او تقاضا كرده بوده كه به دو پند دهد فرمود :
« از كسانى نباش كه آخرت را بدون عمل ، اميد مىبرند و امروز و فردا مىكنند و توبه را با آرزوهاى طولانى به تأخير مىاندازند - و سخن به اينجا كشيده شد كه فرمود - : اگر شهوتى براى او پيش آيد ، گناه را پيش مىافكند و توبه را به تأخير مىاندازد . « 2 » »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 20 ، روايت 8 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 37 ، روايت 60 .