زيرا هيچكس نمىتواند او را جز خدا از خشم الهى برهاند و هيچ گريزگاهى ندارد مگر به سوى خداوند سبحان . خداوند مىفرمايد :
. . . هُوَ أَنشَأَكُم مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيَها فَاسْتَغْفِرُوهُ . . . « 1 » .
« . . . اوست كه شما را از زمين پديد آورده است و خواست كه آبادانش داريد پس استغفار كنيد . . . »
پس زمين از آن خداست و توانايى ما در آباد كردن زمين از خدا ناشى مىشود پس هيچ گريزى براى ما نيست ، مگر آن كه از او طلب آمرزش كنيم و بخواهيم كه از ما خشنود گردد تا بركاتش را بر ما بيفزايد ، زيرا هيچ كس جز او نمىتواند قلم غفران بر گناهان ما كِشد .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
« بنده به درگاه خدا عرض مىكند كه : خدايا مرا ببخش و اين در حالى است كه خدا از او رويگردان است و آنگاه تكرار مىكند : خدايا مرا ببخش و اين در حالى است كه خدا از او رويگردان است و باز براى بار سوم بنده عرض مىكند كه : خدايا ! مرا ببخش و دراين هنگام است كه خداوند به فرشتگان مىفرمايد : آيا نمىبينيد كه بندهء من از من طلب آمرزش مىكند در حالى كه من از او روى گرداندهام و بازهم از من طلب آمرزش مىكند در حالى كه من از او روى گرداندهام . و باز از من طلب آمرزش مىكند ؟ بندهام مىداند كه هيچكس توان بخشش گناهان او را ندارد ، مگر من ، پس شما را به گواهى مىگيريم كه من از گناه او درگذشتم ! « 2 » »
پ - به هنگام شب زنده دارى ، آنگاه كه مؤمن فرصت ديدار الهى را با خواندن نماز و تلاوت آيات الهى مىيابد شايسته است هنگامى كه آدمى به گناهان كبيرهء خود و همچنين به رحمت عظيم پروردگار ، پىبرد طلب آمرزش كند . خداوند پس از بيان اهمّيت نماز شب و تلاوت قرآن در آن ، مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 61 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 375 ، روايت 16 .