بخش چهارم - خضوع ، نماد ايمان
اوّل - آفريدهها ، همگى خاضع هستند :
قنوت ، يا خضوع براى خداوند يكى از نمادهاى ايمان است و پيوند ميان بنده و خداوند جبّار را مشخّص مىكند و خضوع بنده با گزينش نيكوى او بيانگر خضوع آسمانها و زمين - از روى اختيار يا از روى اجبار - در برابر خداست ، پس هر چيزى مطلقاً تسليم خداوند عرش است ، پس چرا بايد انسان سركشى كند ؟
الف - هنگامى كه يهوديان و مسيحيان منحرف به پيروى از فلاسفهء يونان ، ادّعا كردند كه خداوند ، فرزند دارد ، قرآن آن را با استدلال به اين حقيقت كه خضوع آسمانها و زمين در برابر خداوند ، آشكارترين دليل بر آفرينش آنها توسّط خدا مىباشد و آنها فيوضات بر آمده از سرچشمهء ربوبى ، چنان كه فلاسفه مىانگارند ، نيستند نفى كرد . خداوند مىفرمايد :
. . . سُبْحَانَهُ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاواتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ « 1 » .
« . . . منزّه است او ، بلكه هرچه در آسمانها و زمين است از آن اوست و همه در برابر او خاضعاند . »
ب - خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 116 .