از طريق دعاى خود دارد .
د - خداوند مىفرمايد :
. . . قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُوا وَإِلَيْهِ مَآبِ « 1 » .
« . . . بگو : من مأمور شدهام كه خدايى يكتا را بپرستم و به او شرك نمىورزم به سوى او دعوت مىكنم و بازگشت من به سوى اوست . »
ذ - بدين ترتيب توحيد الهى مقتضىِ توحيد در دعاست و اين كه آدمى جز او كسى را نخواهند . چرا كه سرنوشت انسان روبه سوى خدا دارد و دعا به درگاه غير خدا هيچ سودى در بر نخواهد داشت ، زيرا آنها خود ، بندگانى هستند كه نه زيانى را براى خود مالكند و نه سودى مىرسانند .
و خداوند در آيات زير چنين مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِن كُنْتُمْ صَادِقِينَ « 2 » .
« آنهايى كه جز اللَّه به خدايى مىخوانيد بندگانى چون شما هستند و اگر راست مىگوييد ، آنها را بخوانيد ، بايد شما را اجابت كنند . »
ر - خداوند مىفرمايد :
وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَايَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَا أَنْفُسَهُمْ يَنصُرُونَ « 3 » .
« آنان را كه به جاى اللَّه به خدايى مىخوانيد ، نه شما را مىتوانند يارى كنند و نه خود را . »
ز - از آنجا كه آدمى بنابه فطرتى كه بر آن سرشته شده است مىداند كه كسى جز خدا نمىتواند او را از مهالك ، نجات دهد ، لذا مىبينيم كه انسان ، هنگامى كه كارش با مشكلات جدّى روبرو مىشود ، جز خدا را نمىخواند ، زيرا مىداند كه غير او سودى براى او نخواهد رساند . آرى ! در شرايط عادى به خدا شرك مىورزد و از آيات او روى برمىتابد . خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء رعد ، آيهء 36 .
( 2 ) - سورهء اعراف ، آيهء 194 .
( 3 ) - سورهء اعراف ، آيهء 197 .