تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 465

مساهمون:

ص٤٦٥
شكيبايان به پرستش برخيز و از فراوانىِ گناهان در برابر من چنان زار بزن چونان زار زدن گريزنده از دشمن و در آن از من ياورى جوى كه من بهترين يار و بهترين ياورم . « 1 » » يازده - پايدارى پس از توبه : از برجسته‌ترين آداب دعا پايدارى بر توبه پس از دعا و عدم بازگشت به گناه است . الف - قرآن كريم آن صفت زشت را يادآور مىشود ؛ صفتى كه در انسان پند ناگيرنده از وحى و آن درهم شكستن پيمان با خداوند و بازگشت به پرستش شريكان پس از توبه به درگاه الهى است و ما بايد از اين صفت زشت بر حذر باشيم . خداوند در آيات زير مىفرمايد : وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْبِهِ أَوْ قَاعِداً أَوْ قَائِماً فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَمْ يَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَسَّهُ . . . « 2 » . « چون به آدمى گزندى رسد چه بر پهلو خفته باشد و چه نشسته يا ايستاده ما را به دعا مىخواند . و چون آن گزند را از او دور سازيم ، چنان مىگذرد كه گويى ما را براى دفع آن گزندى كه به او رسيده بود هرگز نخوانده است . . . » ب - خداوند مىفرمايد : وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ للَّهِ أَندَاداً لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِ . . . « 3 » . « چون به آدمى گزندى برسد به پروردگارش روى مىآورد و او را مىخواند . آنگاه چون نعمتى بر او بخشد همهء آن دعاها را كه پيش از اين كرده بود از ياد مىبَرد و براى خدا همتايانى قرار مىدهد تا مردم را از راه او منحرف سازد . . . » پ - خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 305 ، روايت 1 . ( 2 ) - سورهء يونس ، آيهء 12 . ( 3 ) - سورهء زمر ، آيهء 8 .