جزاى اعمالى را كه انجام مىدادند ، مىبينند . . . »
چهار - بريدن از همه و تنها به خدا اميد بستن :
الف - از آداب دعا ، بريدن از هرچه غير خدا و تنها به پروردگار اميد داشتن است چنان كه خداوند مىفرمايد :
فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُم بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا . . . « 1 » .
« پس چرا هنگامى كه عذاب ما به آنها رسيد ( خضوع نكردند و ) تسليم نشدند ؟ »
ب - ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً إِنَّهُ لَايُحِبُّ الْمُعْتَدينَ « 2 » .
« پروردگارتان را ( آشكار ) از روى تضرّع و در پنهانى ، بخوانيد ( و از تجاوز ، دست برداريد كه ) او متجاوزان را دوست نمىدارد . »
پ - . . . وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ « 3 » .
« و خدا را از روى بيم و اميد بخوانيد ( بيم از مسؤوليتها و اميد به رحمتش . و نيكى كنيد ) زيرا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است . »
از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : « هرگاه يكى از شما بخواهد كه اگر چيزى را از خداوند طلب كرد ، حتماً به دو بدهد بايد از همهء مردم ، نوميد شود و اميد او تنها به خداوند باشد كه هرگاه خداوند ، اين مفهوم را در دل او يافت ، ديگر بنده از خداوند چيزى نمىخواهد ، مگر آن كه خداوند به او ارمغان كند . »
از جمله چيزهايى كه خداوند حضرت عيسى عليه السلام را به آن پند داد اين بود :
« اى عيسى ! مرا همچون دعاى كسى بخوان كه غمگين است و در حال غرق شدن ياورى ندارد ، اى عيسى ! از من بخواه و از جز من نخواه كه دراين صورت دعاى تو نيكو خواهد بود و اجابت از سوى من خواهد بود و مرا نخوان ، مگر در حال تضرّع و غم كه هرگاه مرا چنين بخوانى پاسخت دهم . « 4 » »
هامش
( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 43 .
( 2 ) - سورهء اعراف ، آيهء 55 .
( 3 ) - سورهء اعراف ، آيهء 56 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 314 ، روايت 19 .