الف - پس از امتحان دشوارى كه بر سليمان عليه السلام گذشت ( هنگامى كه بر تخت او جسدى افكنده شد ) او به سوى خدايش توبه كرد و از او طلب آمرزش نمود و از خدا خواست كه به او حكومتى بخشد عادلانه كه زيبندهء كس ديگرى نباشد . خداوند سبحان از زبان او مىفرمايد :
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكاً لَايَنْبَغِي لِأِحَدٍ مِنْ بَعْدِي . . . « 1 » .
« اى پروردگار من ! مرا بيامرز و مرا مُلكى عطا كن كه پس از من كسى سزاوار آن نباشد . . . »
ب - هنگامى كه خداوند اين سلطنت پرگستره را به او ارمغان كرد ، او از خدايش خواست كه توفيق شكر نعمتهاى خويش را به دو ببخشد . ( به حقيقت ، فريبندگى سلطنت و قدرت بر نفس انسان بسيار سختتر از ترساندن طاغوت است و ناگزير بايد بنده به خدايش پناه بَرد تا از فريبندگيهاى سلطنت حفظ شود . خداوند از زبان او مىفرمايد :
. . . وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ « 2 » .
« . . . و گفت : اى پروردگار من ! مرا وادار تا سپاس نعمت تو را كه بر من و پدر و مادر من ارزانى داشتهاى به جاى آورم و كارهاى شايستهاى كنم كه تو خشنود شوى و مرا به رحمت خود در شمار بندگان شايستهات درآور . »
ششم - آداب دعا :
يك - به يادآوردن نعمتهاى الهى :
الف - به يادآوردن نعمتهاى خدا ، و اينكه انسان به چه ميزان نيازمند اين نعمتهاست و همچنين به يادآوردن ابعاد ضعف او در برابر خدا همگى از آداب دعا هستند . خداوند دراين باره مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء ص ، آيهء 35 .
( 2 ) - سورهء نمل ، آيهء 19 .