بخش اوّل - دعا ، زبان ايمان است
دعا ، زبان ايمان ، سرچشمهء فضايل و محور ارزشهاى عبادى است . پس نماز ، خود گونهاى دعا و مفهومى ارتباطى است چنان كه از بزرگترين اهداف حجّ نيز ، ذكر و دعاست .
ماه روزه ، ماه دعاست و دعا همهء گونههاى ذكر اعمّ از اسماء الهى و طلب آمرزش و توبه را دربردارد .
دعا تعبيرى رسا و آشكار از شناخت مؤمن نسبت به خداى خود ونامهاى نيكوى او و بينش ژرف او نسبت به ضعف بشرى و احساس شديد به ابعاد نقص خود ونقاط ضعف و ميزان نيازش به تكامل و رشد مىباشد .
كسى كه با دعايى صادقانه با خدايش به نجوا مىپردازد از نزديك ، چيرگىِ خداوند و فراگيرىِ احاطهء او در علم ، قدرت ، رحمت و همچنين جمال او را مشاهده مىكند .
پس در يك سخن ، « دعا بزرگترين تجلّيات شناخت خدا و گستردهترين درهاى رحمت اوست » .
اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : « دعا كليد رحمت و چراغ تاريكىها است . « 1 » »
دعا بالاترين درجات عبادت ، گوهر نماز و مغز پرستش است .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 300 ، روايت 37 .