اوّل - فرمانبرى از خدا و رسول :
الف - از آنجا كه ايمان ، تسليم كامل در برابر حق است ، فرمانبرى از خدا و رسول از برجستهترين حقايق اين تسليم خواهد بود ، و هركس از خدا فرمان بَرد در حقيقت ، ايمانش را تصديق نموده است و هركس از اين امر ، روى برتابد در حقيقت ، راه كافران را پيش گرفته است . خداوند مىفرمايد :
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كَلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِنُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِن رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ « 1 » .
« پيامبر ، خود به آنچه از جانب پروردگارش به او نازل شده ايمان دارد . و همهء مؤمنان ، به خدا ، فرشتگانش ، كتابها و پيامبرانش ايمان دارند . ميان هيچ يك از پيامبرانش فرقى نمىنهيم . گفتند : شنيديم و اطاعت كرديم ، اى پروردگار ما ! آمرزش تو را خواستاريم كه سرانجام همه به سوى توست . »
بدين ترتيب درمىيابيم كه اطاعت ، ميراث ايمان حقيقى به خدا ، پيامبر ، و همهء كتابهاى آسمانى ، پيامبران و فرشتگان است و همان ايمان راستين است .
ب - خداوند مىفرمايد :
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْكَافِرِينَ « 2 » .
« بگو : از خدا و رسولش فرمان ببريد پس اگر رويگردان شدند بدانند كه خدا كافران را دوست ندارد . »
پ - خداوند متعال در توصيف جماعت ايمانىاى كه بر محور طاعت از خداوند ، تشكيل شده باشد مىفرمايد :
وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضَهُمْ أَولِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمْ اللَّهُ . . . « 3 » .
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 285 .
( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 32 .
( 3 ) - سورهء توبه ، آيهء 71 .