اختلاف و شكست و درپىِ آن شكيب ورزيدن هنگام رويارويى با دشمن از حقايق فرمانبرى و اطاعت مىباشد . از همين روست كه ثروتمندان از صحنهء جنگ مىگريزند و طالب آنند كه با قاعدين ( آنها كه از جهاد معافند ) بمانند و برخى ديگر به دروغ ، سوگند مىخورند تا از فرمانبرى ، شانه خالى كرده باشند .
فرمانبرى در انتخاب وقت جنگ نيز تجلّى مىيابد ، چه برخى به جنگ پيش از فرارسيدن وقت آن ، اقدام مىكنند .
بدين ترتيب ما بايد در انتظار دستورهاى رهبرى در همهء امور باشيم ، و اگر خبرى از سوى فاسقى به ما رسيد بر ما روا نيست كه آن را از سر جهل به ديگران برسانيم ، بلكه بايد امر پيامبر خدا را انتظار كشيم كه اگر او از ما پيروى كند ، ما گرفتار سختى و دشوارى خواهيم شد . ( بلكه وظيفهء ماست كه او را اطاعت كنيم ) .
همچنين روا نيست كه امرى از امور مربوط به جنگ و صلح را پيش از ارائهء آن به پيامبر براى آگاهى از تصميم ايشان ، پراكنده سازيم .
همچنانكه اطاعت پيامبر در سياست و جنگ واجب است ، در مسايل مربوط به اقتصاد نيز ( همچون پخش و توزيع صدقات پس از گردآورىِ آن به دست ايشان ) فرمانبرى وظيفهء ماست ، و همچنين در امور مربوط به فيء بايد از پيامبر ، پيروى كنيم .
و نيز بايد در مسايل مربوط به قضاوت فرمانبرى در پيش گيريم ، آنجا كه بدون هيچ گونه حرجى بايد در برابر قضاوت پيامبر سر تسليم فرود آوريم ، همچنانكه در اختلافات بايد نزد او داد خواهى كنيم .
سرانجام فرمانبرى رستگارى بزرگى خواهد بود كه مؤمن را به پيامبران ، صدّيقان و شهداء مىپيوندد و اهداف او را تحقّق مىبخشد و خداوند اجرى نيكو به دو مىدهد ، در حالى كه عاقبت جدايى و ستيزه جويى با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كيفر شديد و عذاب دردناك ، شكست ، خوارى و در نتيجه خنثى شدن كارها خواهد بود .
اينها همگى بينشهايى هستند كه ما از آيات اطاعت ، استفاده مىكنيم . امّا تفصيل سخن به شرح زيرا است :
ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 300
مساهمون: آژير
ص٣٠٠