در پرتو احاديث
توصيههاى پيامبران و جانشينان ارجمند ايشان همگى آكنده از سفارشهايى به تقوى است ، ولى توصيههاى امام اميرالمؤمنين عليه السلام در نهج البلاغه از تابندگىِ خاصى برخورداراند و ما در اينجا براى آنكه پايان كار اين فصل ، عطرآگين گردد فرازهايى از نهجالبلاغه را برگزيديم و اميدوار هستيم كه دل خوانندهء عزيز از نور و شكوفايى آنها آكنده گردد :
اوّل - پرهيزكار ، كسى است كه پند را مىشنود و زير بار مىرود .
« پس از خدا بترسيد مانند ترسيدن كسى كه پند را شنيد و زير بار رفت ، مرتكب گناه شد و اعتراف نمود ، ترسيده عمل نيكو بجا آورد ، حذر نمود و شتافت ، يقين حاصل نموده و رفتار خود را نيكو گردانيد ، به او اندرز دادند ، پذيرفت ، او را ترسانيدند و ترسيد ، منعش كردند و دورى كرد ، اجابت نمود و بازگشت ، رجوع كرده و توبه نمود ، اقتدا كرد و متابعت نمود ، راه راست به او نموده شد و آن را ديد ، پس شتابان ، جويندهء حق گرديد و رستگار شد در حالتى كه گريزان بود ، ذخيره بدست آورد و باطن خود را پاك گردانيد ، معاد و بازگشت را آباد كرد و به توشهاى براى روز كوچ ، راه و هنگام نيازمندى و جاى تنگدستى ، پشت خود را قوى نمود و براى جايگاه هميشگى آن توشه را پيش از خود فرستاد . پس اى بندگان خدا پرهيزكار شويد و قصد كنيد چيزى را كه براى آن آفريده شدهايد و از منتها درجهء چيزى كه شما را ترسانيده ، بترسيد و شايستهء بهشتى