داشته جاودان نگاهش مىدارد و او را نزد خود در منزل گرامى و در سرايى كه براى خويش ، اختيار فرموده وارد نمايد ، سايهء آن سرا عرش و روشنايىِ آن ، خشنودىِ خدا است ، زيارت كنندگان آن فرشتگان و دوستان آن ، پيغمبران او مىباشند . پس به سوى آخرت بشتابيد و بر مرگها پيشى گيريد ، زيرا نزديك است كه آرزوى مردم ، قطع شده و مرگ ، آنها را دريابد و باب توبه و بازگشت ، برايشان بسته شود . پس شما در جايگاهى قرار داريد كه پيشينيان شما ، بازگشت به آن را درخواست كردند ، و شما در دنيا كه جاى ماندنتان نيست ، مسافر رهگذريد ، شما را به كوچ كردن از آن اعلام و به توشه برداشتن از آن ، امر فرمودهاند و بدانيد اين پوست نازك را شكيبايى بر آتش نيست ، پس به خودتان رحم كنيد كه شما در دنيا خود را به مصيبتها و سختيها آزمودهايد . « 1 » »
نهم - توشهء رساننده .
« بندگان خدا ! شما را سفارش مىكنم به تقوى و ترس از خدا كه آن توشه و پناه است ؛ توشهاى است كه دارندهاش را به منزل مىرساند و پناهى است كه از سختيها مىرهاند ، شنوندهترين دعوت كننده ( رسول اكرم صلى الله عليه و آله ) ، به آن دعوت فرموده و بهترين درك كننده آن را درك كرد ، پس دعوت كننده ، آن را به گوش ديگران رسانيد و درك كنندهء آن ، رستگار گرديد .
بندگان خدا ! تقوى و ترس از خدا ، دوستان خدا را از ارتكاب حرام باز مىدارد ، خوف و ترس در دلهاشان قرار مىدهد ، به طورى كه آنها را در شبها بيدار و در شدّت گرمىِ روزها تشنه نگهمىدارد ، پس آسايش را به رنج و سيرابى را به تشنگى ، تبديل نمودند و مرگ را نزديك دانسته و به انجام عمل نيكو شتافتند و آرزو را دروغ پنداشته ، اجل را در نظر گرفتند . « 2 » »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 183 .
( 2 ) - همان ، خطبهء 114 .