. . . وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ « 1 » .
« . . . از خدا بترسيد و بدانيد كه او به كارى كه مىكنيد بصير و بيناست . »
15 - خداوند احكام عدّه و خواستگارى و كابين زنان را مشخّص مىفرمايد و مىگويد :
. . . فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ . . . « 2 » .
« . . . به وقت عدّه طلاقشان دهيد و شمار عده را نگهداريد و از خداى يكتا پررودگارتان بترسيد . . . »
16 - خداوند در باب طلاق پيش از دخول به گذشت دستور مىدهد و مىفرمايد كه اين به تقوى نزديكتر است و به شوهران دستور مىدهد كه هنگام فرارسيدن مرگ وصيّت كنند كه همسرانشان را تا يك سال از منزل بيرون نكنند ، و آنگاه مىفرمايد :
وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ « 3 » .
« براى زنان مطلّقه بهرهاى است شايسته چنان كه در خور مردان با تقوا باشد . »
با اين آيهء كريمه بيشتر بخشهاى اين تصوير در پيوند با پرهيزكاران و تقوى ، كامل مىگردد و اين ما را به بينشهاى زير راهنمايى مىكند :
اوّل - تقوى روحى يگانه است كه حقيقت آن تسليم در برابر خداوند و سرفرود آوردن در برابر احكام الهى و تعهّد به حدود خداوندى است ولى نمودهاى تقوى بر حسب تنوّع حقايق بيرونى كه تقوى در آنها ظهور مىكند ، تعدّد مىيابند .
دوّم - تقوى با عبادت ( روزه و حجّ ) رشد مىكند ، چنان كه با احكام بازدارنده ( قصاص ) نيز رشد مىيابد و همين گونه است با يادآورىِ آيات قرآنى .
سوم - انگيزههاى تقوى در جان مؤمن از شناخت او نسبت به خدا و اسماء حسناى
او سرچشمه مىگيرد ، پس مؤمن ، خداى خويش را پروا مىكند ، زيرا مىداند كه
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 233 .
( 2 ) - سورهء طلاق ، آيهء 1 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيهء 241 .