تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
ايمان به حق مستلزم شناخت ميزان حقى است كه مقدار و حدود آن را مشخّص مىسازد وبدين ترتيب ايمان به حق مستلزم آگاهى از ميزان است . خداوند مىفرمايد : وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ . . . « 1 » . « وزن كردن ( اعمال و سنجش ارزش آنها ) در آن روز ، حق است . . . »

هفده - پس از حق ، گمراهى خواهد بود :

1 - خداوند مىفرمايد : فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ « 2 » . « . . . اين اللَّه پروردگار حقيقى شماست ، بعداز حقيقت جز گمراهى چيست ؟ پس به كجا روى مىآوريد ؟ » در اينجا صفت حق همچون نامى از نامهاى خداوند سبحان به كار رفته پس او ربّ حق است . و هر چيزى كه مشروعيّت خود را از خداوند سبحان الهام نگيرد ، گمراه است . خداوند سبحان مىفرمايد : . . . فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ . 2 - باطل پوچ ، از ميان رونده ، و ساختارى فروريزنده ودرختى ازبيخ كنده است . از همين رو هنگام رويارويى با حق ، فروپاشيده مىشود . خداوند مىفرمايد : . . . فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ للَّهِ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ « 3 » . « . . . بدانند كه حق از آن اللَّه است و تمام آنچه را افترا مىبستند از ( نظرِ ) آنها گم خواهد شد . »

هيجده - كيفر كسى كه پاره‌اى از حق را فراموش كند :

1 - يكى از چيزهايى كه موجب انحراف مىشود ؛ كنار نهادن بخشى از حق ، يا به
هامش
( 1 ) - سورهء اعراف ، آيهء 8 . ( 2 ) - سورهء يونس ، آيهء 32 . ( 3 ) - سورهء قصص ، آيهء 75 .