« . . . و چون وعدهء پروردگار من در رسد ، آن را زير و زبر كند و وعدهء پروردگار من حق است . »
4 - دراين هنگام چشمان كافران از اين وعدهء حق خيره مىماند . خداوند مىفرمايد :
وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ الَّذِينَ كَفَرُوا . . . « 1 » .
« و آن وعدهء حق نزديك گردد در آن هنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت باز مىماند . . . »
5 - وعدهء خداوندى در دادن پاداش برتر در آخرت ، صادق است ، و گواه آن پاداش كمترى است كه در دنيا دريافت مىكنيم ، در واقع وعدهء خدا در هر دو مورد حق است . به نظر مىرسد آيهء زير ما را به اين مفهوم مىرساند :
أَلَا إِنَّ للَّهِ مَا فِي السَّماوَاتِ والْأَرْضِ أَلَا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَايَعْلَمُونَ « 2 » .
« بدانيد كه هرچه در آسمانها و زمين است از آنِ خداست . و آگاه باشيد كه وعدهء خدا حق است ، ولى بيشترشان نمىدانند . »
6 - در روز رستخيز هنگامى كه كافران همديگر را ملامت مىكنند ، و پيروان از رهبران تبرّى مىجويند ، در آن هنگام دار و دستهء شيطان نيز از او تبرّى مىجويند همچنانكه شيطان نيز از آنها تبرّى مىجويد و به دنبال از دست رفتن فرصت ، اعتراف مىكند كه وعدهء خداوند حق است و بر پشيمانى ستمگران افزوده مىشود . خداوند مىفرمايد :
وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ . . . « 3 » .
« چون كار به پايان آيد ، شيطان گويد : خدا به شما وعده داد و وعدهء او حق بود و من نيز به شما وعده دادم ولى وعدهء خود خلاف كردم . . . »
7 - به طور كلّى وعدهء خداوند حق است خواه در دنيا باشد ، خواه در آخرت . اين چنين بود كه در باور نوح عليه السلام وعدهء الهى براى نجات او وبستگانش ، همهء ايشان چه
هامش
( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 97 .
( 2 ) - سورهء يونس ، آيهء 55 .
( 3 ) - سورهء ابراهيم ، آيهء 22 .