استدلال ديگرى است بر توحيد و لزوم عبادت خدا ، طباق به معنى شبيه يا بعضى بالاى بعضى است .
در باره سبع سماوات در بقره / 29 توضيح دادهايم ، رؤيت در اينجا به معنى علم است ، طباق بودن در سماوات موضوعيت دارد و گرنه گفته نمىشد . يعنى مىدانيد كه خدا چگونه خلق كرده ، پس چرا عبادتش نمىكنيد ؟ ! 16 -
وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً
تكميل استدلال فوق است ، از « فيهن » مىشود فهميد كه حدود آسمانهاى هفتگانه تا آنجاست كه نور ماه مىرسد ، خارج از آن حد ، آسمان است ولى از هفت آسمان نيست به سوره بقره رجوع شود ، نور دادن ماه ، و چراغ بودن خورشيد دليل تدبير خدايى و آن مستوجب پرستش آن ذات پاك است .
17 و 18 -
وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيها وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْراجاً
.
اشاره به معاد و استدلال بر معاد است ، خلقت امروزى انسان دليل بر امكان خلقت آخرت است ، نظير :
مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرى
طه / 55 از اين سه مرحله ، دو مرحلهاش بر بشر مشهود است ، على هذا امكان خلقت مجدد را نتواند انكار كند آيات اشاره است به اينكه هر سه مرحله يك دوره است .
گويند : « نباتا » تقديرش « انبتكم انبات النبات » است ، به قول بعضى مصدر مجرد به جاى مزيد فيه آمده است ، به هر حال آن اشاره است به نحوهء تبديل اجزاء ارضى به انسان كه بالاخره انسان از زمين روئيده است نظير
أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ
هود / 61 .
« اخراجا » نيز اشاره است به نحوهء رويانيدن از زمين كه طرز بخصوصى