ناگفته نماند ، نقل انتقام كلى در رابطه با آنست كه : تجاوز از حدود خدا در طلاق و عده و احكام زنان ، بلاخيز و گرفتاري آور است .
8 -
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً
امر خدا راجع به احكام و امر « رسل » در رابطه با دستورهايى است كه به عنوان ولايت صادر كردهاند ، منظور از قريه اهل آنست ، نظير
وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ . . .
يوسف / 82 ، آيه صريح است در اينكه جهان در مقابل عمل انسان عكس العمل دارد ، گر چه نتوانيم اين رابطه را به طور آشكار بفهميم .
فَحاسَبْناها
به معنى حساب كشيدن است كه همان عذاب باشد على هذا .
وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً
تفسير آنست « شديدا » حاكى از مداقه در حساب مىباشد .
9 -
فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً
منظور از « امرها » همان عتو و تجاوز است ، گويى آنها اطاعت خدا را داده و در عوض تجاوز را خريده لذا معامله به ضرر و خسران انجاميد .
10 -
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً
منظور عذاب آخرت است چنان كه مراد از
وَبالَ أَمْرِها
عذاب دنيا بود على هذا آن بيان « خسرا » در آيه فوق است
فَاتَّقُوا اللَّهَ . . .
تفريع است بر مطالب فوق . آمدن « الباب » براى آنست كه اگر از عقل و انديشه استفاده كنيد ، از فرمان خدا تجاوز نمىكنيد .
خدا براى شما « ذكر » فرستاده كه نفع و ضرر و حق و باطل را ياد آورى مىكند آيه بعدى نشان مىدهد كه منظور از ذكر ، رسول خداست .