تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
را بدهيد ، در ميان خود به نيكى مشورت كنيد ، اگر يكديگر را به حسرت وا داشتيد زن ديگرى به او شير مىدهد . 7 - تا انسان صاحب وسعت از وسعت خويش انفاق كند و هر كه رزقش بر او تنگ شده انفاق كند از آنچه خدا داده است ، خدا هيچ كس را تكليف نمىكند مگر به قدر آنچه به او داده است خدا به زودى بعد از تنگى آسانى قرار مىدهد .

كلمه‌ها

محيض : حيض و حيض ديدن ، مراد از آن در آيه معناى مصدرى است و نيز ( حيض : خون قاعدگى ) . اولات : صاحبان . مؤنث « اولو » است ، مفرد آن « ذات » است از غير لفظ خود ، در قرآن فقط دو بار آمده است . وجدكم : وجد ( بر وزن قفل ) تمكن و قدرت مالى ، آن از وجود و و جدان به معنى پيدا كردن است . و اتمروا : ائتمار : مشورت كردن و از يكديگر امر خواستن . « ائتمر فلانا : شاوره » .

شرحها

در آيات چهار گانه فوق چند حكم از احكام طلاق وعده و اولاد مطرح است كه به ترتيب ذكر مىشود : 1 - زنان يائسه در صورت مطلّقه بودن عده ندارند ولى اگر شك شود كه حائض نشدن به علت يائسه بودن و رسيدن زمان يائسگى است يا علت ديگر دارد بايد سه ماه عده نگاه دارند . 2 - زنايى كه در سن « من تحيض » هستند ولى حيض نمىبينند در صورت