كلمهها
مقتا : بغض شديد نسبت به كسى كه مىبينى مرتكب كار قبيح مىشود .
« مقته مقتا : ابغضه اشد البغض عن امر قبيح » .
بنيان : مصدر است به معنى بنا كردن ، در اينجا به معنى مفعول « مبنى » و ساختمان مىباشد .
مرصوص : محكم . در مجمع فرموده : رصّ محكم كردن بناست ، اصل آن از رصاص ( سرب قلع ) است گويى از سرب بنا شده .
زاغوا : زيغ : انحراف از حق « الميل عن الاستقامة » منظور از آن انحراف قلب است .
شرحها
در آيات زير بعد از اشاره به اينكه موجودات خدا را تسبيح مىكنند در مقام توبيخ مىفرمايد : اى اهل ايمان چرا وعده مىدهيد چيزى را كه نخواهيد كرد ، اين عمل مورد غضب خداست . سپس مىفرمايد : خدا اهل جهاد در راه خدا را دوست دارد ، اگر شما قول جهاد بدهيد و در مقام عمل خلف وعده نمائيد رسول خدا را اذيت مىكنيد و اين سبب انحراف شما از حق خواهد بود .
1 -
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
عين همان آيه است كه در اول سوره حشر گذشت و معنى آن در اول سورهء حديد گفته شد آمدن آن در اينجا ظاهرا بدان جهت است كه خدا به شما نيازى ندارد ، توبيخ شما در بارهء رفتن به جهاد براى نفع شماست و گرنه خدا منزه از اين نيازهاست .