5 -
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ
آمدن اين سخن در اينجا حكايت از آن دارد ، كه مسلمانان با تخلف از جهاد قلب حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله را به درد مىآوردند ، بنى اسرائيل نيز موسى را اذيت مىكردند ، نظير آنكه گفتند :
اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ
و يا مىگفتند
فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا . . .
در قصهء قارون نقل شده : زنى را وادار كرد كه بگويد :
موسى با من زنا كرده است .
فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
يعنى : آنها در اثر زيغ و انحراف از حق ، فاسق شدند در نتيجه خدا قلوب آنها را از انوار هدايت خويش منحرف نمود ، زيرا كه در راه فسق ، هدايت نيست . مراد از « زاغوا » انحراف در عمل و اذيت موسى است .
ازاغه قلوب ، كار ابتدايى نيست كه بر خدا قبيح باشد زيرا كه آن بر سبيل مجازات بوده است . نظير
وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ
ابراهيم / 27 .
ناگفته نماند : در اين گونه كارها اراده خدا در پى ارادهء بنده است وقتى كه بنده به اختيار خويش كار بدى را انجام دهد خدا مجازاتش مىكند .