تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣
عوض نكرده‌ام و من شهادت مىدهم كه « لا إله الا اللَّه و انك رسول اللَّه حقا » ليكن خانواده‌ام به من نوشت كه قريش در مكه به آنها خوبى كرده‌اند ، خواستم در مقابل عوض بكنم . خدا آيات
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . .
بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
را فرستاد ( تفسير برهان از تفسير قمى ) . مرحوم طبرسى آن را تا حدى مفصل نقل كرده و فرمايد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله حرف حاطب را قبول كرد و او را معذور نمود ، عمر بن الخطاب برخاست و گفت يا رسول اللَّه بگذار كردن اين منافق را بزنم ، حضرت فرمود : اي عمر چه مىدانى شايد خدا به اهل « بدر » نگاه كرده و فرموده : هر كارى مىخواهيد بكنيد شما را آمرزيده‌ام ، آن گاه طبرسى به نظير اين قضيّه از صحيح بخارى اشاره مىكند . از اين سخن معلوم مىشود كه عبارت « اطلع اللَّه على اهل بدر فقال لهم اعملوا ما شئتم فقد غفرت لكم » از منابع اهل سنت است الميزان در رد اين گفته كه حاوى برداشته شدن تكليف از اهل بدر است بحث مفصلى دارد .

مطالب سوره و غرض آن

6 - در اين سوره ، مسلمانان نهى شده‌اند از اينكه كفّار را دوست بدارند هر چند كه از ارحام آنها باشند زيرا كه دوستى آنها با ايمان قابل جمع نيست . بايد ابراهيم و پيروان او را سرمشق قرار بدهند كه به قوم خويش گفتند : تا به خدا ايمان نياورده‌ايد ما از شما بيزاريم ، ولى مؤمنان مىتوانند از خدا براى ارحام كافر خويش هدايت بخواهند .