در آخرت خواهد بود ، به علّت محقق الوقوع بودن به لفظ مضارع آمده است .
در سورهء ابراهيم خوانديم :
وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ . . .
إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ . . .
/ 22 .
17 -
فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ
ضمير « هما » راجع به شيطان و انسان است يعنى : عاقبت اضلال شيطان و ضلالت انسان آتش شد . عاقبت وعدهء منافقان و فريفته شدن يهود همان بدبختى گرديد ، سزاى همه ظالمان همين است .
نكتهها
بنى قينقاع : در گذشته گفته شد : سه گروه از يهود در مدينه و اطراف آن سكونت داشتند و همه با رسول خدا پيمان عدم تعرض بسته و عهد شكنى كردند ، يهود بنى قينقاع و بنو نضير به دستور آن حضرت اجلاء شدند و يهود بنى قريظه چنان كه در سوره احزاب گذشت قتل عام گرديده و اموالشان به غنيمت برده شد .
يهود بنو قينقاع در يكى از محلههاى مدينه ساكن بوده و شغل زرگرى داشتند ، آنها مانند يهود ديگر ، با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پيمان عدم تعرض بستند ولى غدر كرده و پيمان خويش را شكستند ، از جمله اينكه زنى از انصار در كنار دكان زرگرى نشست عدهاى از يهود خواستند ، زن صورت خويش را باز كند زن امتناع نمود .
زرگر دامن پيراهن زن را بر پشت او سنجاق كرد ، زن بوقت برخاستن عورتش نمايان شد ، يهود از اين ماجرا خنديدند ، زن فرياد كشيد ، مردى از مسلمانان يهودى زرگر را كشت ، يهود نيز آن مسلمان را مقتول كردند ، خانوادهء