اين نظير
فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ
بقره / 47 و 122 است ، مراد از آن ظاهرا كثرت انبياء و معجزات است نظير عصا ، يد بيضاء ، انفجار دريا ، من و سلوى ، جريان آب از سنگ در صحراى سينا و مانند آن كه در هيچ يك از اقوام ، اينقدر معجزات و اين تعداد پيامبر ديده نشده است ، اين شايد حاكى از سرسختى و عصيان آنها باشد كه براى تربيتشان به اينقدر معجزه و مربى احتياج شده است ، على هذا منظور از « عالمين » تمام جهانيان است .
ناگفته نماند : اين دليل فضيلت فرد فرد آنها نمىشود ، بلكه فضيلت در كل بما هو كل است و گرنه ، نسبت به افراد چنان كه گفته شد دليل عصيان و طغيان است .
احتمال دارد كه منظور از « عالمين » اهل زمان آنها باشد ، زيرا دربارهء اهل اسلام آمده
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ
بقره / 143 ، ليكن آيهء بعدى مؤيد مطلب اول است .
33 -
وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ
.
اين آيه بيان آيهء فوق است منظور از آيات ، معجزات و موهبتهاست مانند شكافتن دريا ، سايبان كردن ابر ، من و سلوى و غيره ، گويى منظور از
بَلؤُا مُبِينٌ
آنست كه اگر مىخواستند با آن آيات به سعادت مىرسيدند ، نظير
إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ
تغابن / 15 ، در مجمع فرموده : امتحان با بلاء و نعمت هر دو مىشود .