مىباشد ، آن گاه باز انكار منكران و مآل كار آنها مطرح گرديده و در درك و فهم آن به پيشامدهاى اقوام گذشته اشاره شده است .
79 و 80 -
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعامَ لِتَرْكَبُوا مِنْها وَ مِنْها تَأْكُلُونَ وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ
.
در اينجا چند مطلب هست ، اول : آنكه چهارپايان از لحاظ گوشت و حمل بار و سوارى ، و پشم و پوست و شير و سائر منافع ، قسمت مهمى از زندگى انسان را تأمين مىكنند ، اين شاهد گويايى است كه خلقت آنها يك خلقت هدفدار و گوشهاى از تدبير حيات انسانى است و از آيات توحيد و ربوبيت مىباشد و بدون خلقت آنها تدبير جهان انسانى ناقص مىشد ، قرآن مجيد در بسيارى از آيات از جمله سورهء نحل / 25 انعام / 142 ، مؤمنون / 21 ، زخرف / 12 و جاهاى ديگر ، وجود آنها را از دلائل توحيد شمرده است .
دوم : گفتهاند منظور از « الانعام » چهارپايان سه گانه ، گاو و گوسفند و شتر است و بعضى فقط شتر گفتهاند ، ولى به نظر مىآيد : مراد از آن در اينجا مطلق چهارپايان اهلى باشد كه بعضى براى خوردن و بعضى براى سوار شدن و بعضى مانند شتر براى هر دو است ، نظير آيهء
كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ
طه / 54 و آيهء
مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ
يونس / 24 .
در اين صورت « منها » در هر دو محل به معنى بعض است يعنى از بعضى مىخوريد و بعضى را مانند اسب و قاطر و الاغ سوار مىشويد ، منظور از منافع » امثال شير ، پشم ، مو ، پوست و غير است نظير
وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها . . .
نحل / 80 و در صدر آيه است كه
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ بُيُوتاً
جملهء
وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ
ذكر عام بعد از خاص است ، يعنى تا در حالى كه