39 - اى قوم من : اين زندگى دنيا متاع اندكى است ، ( اما ) آخرت همو خانهء پايدار است .
40 - هر كه عمل بد كند ، مجازات نمىشود مگر به قدر آن و هر كه عمل خوب انجام دهد مرد باشد يا زن در حالى كه مؤمن است ، آنها داخل بهشت مىشوند و بىحساب پاداش داده مىشوند
41 - و اى قوم من ، مرا چه شده كه شما را به نجات مىخوانم و شما مرا به آتش مىخوانيد .
42 - مرا مىخوانيد كه به خدا كافر شوم و به او شريك قرار دهم چيزى را كه به آن دليلى ندارم و من شما را به سوى خداى توانا و آمرزنده مىخوانم .
43 - ناچار آنچه مرا بدان مىخوانيد دعوتى در دنيا و آخرت ندارد ، بازگشت ما به سوى خداست اهل اسراف فقط اهل آتشند .
44 - به زودى آنچه را كه مىگويم ياد مىآوريد ، من كارم را به خدا واگذار مىكنم كه خدا به بندگان بيناست .
45 - خدا او را از بديهاى مكرشان نگاه داشت و عذاب بد ، آل فرعون را احاطه نمود
46 - ( آن عذاب ) آتشى است كه بامداد و شامگاه به آن نشان داده شوند و روزى كه قيامت بر پا مىشود و آل فرعون را به اشد عذاب داخل كنيد .
47 - يادآور كه در آتش با هم محاجه كنند ، ضعفاء به مستكبران گويند : ما به شما تابع بوديم آيا مقدارى از آتش را از ما كفايت مىكنيد ؟
48 - مستكبران گويند : ما همه در آتش هستيم خدا ميان بندگان حكم كرده است .
49 - آنان كه در آتشند به خازنان جهنم گويند : پروردگارتان را بخوانيد تا روزى مقدارى از آتش را از ما تخفيف دهد .
50 - گويند : آيا پيامبرانتان آيات روشن را براى شما نياوردند ؟ گويند آرى ، ملائكه گويند : پس بخوانيد ، دعاى كافران جز در ضلال نخواهد بود .
51 - ما پيامبران و اهل ايمان را در زندگى دنيا و روزى كه گواهان بر مىخيزند يارى مىكنيم
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 366
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٣٦٦