سورهء مؤمن
در مكه نازل شده و هشتاد و پنج آيه است
نظرى به كليات سورهء مباركه
سورهء مؤمن شصتمين سوره است كه بعد از سورهء زمر در مكه نازل گرديد در ترتيب فعلى قرآن مجيد چهلم مىباشد ، به نظر مىآيد كه در سالهاى ششم و هفتم بعثت نازل شده است ولى تاريخ نزول آن درست مشخص نيست .
2 - عدد آيات آن در قرائت كوفى و شامى هشتاد و پنج و در قرائت حجازى هشتاد و چهار است ، عدد كوفى بواسطه عاصم بن ابى النجود و ابو عبد الرحمن سلمى به امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مىرسد چنان كه بارها گفتهايم .
در تفسير خازن گويد : عدد كلمات آن هزار و صد و نود و نه و عدد حروف آن چهار هزار و نهصد و شصت است و اللَّه العالم .
3 - تسميهء آن به « مؤمن » به علت وقوع قصه « مؤمن آل فرعون » در آنست بعضىها آن را « غافر » ناميدهاند ، به جهت وقوع كلمه
غافِرِ الذَّنْبِ
در اول آن ولى در روايات چنان كه خواهد آمد سورهء مؤمن ناميده شده است .
4 - مطالب سوره نشان مىدهد كه آن مكى است ، زيرا كه اكثريت نزديك به تمام مطالبش در زمينه اصول عقيدتى مىباشد ، ابن عباس و قتاده گفتهاند : آيات 56 و 57 :
إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ . . .
در مدينه نازل شدهاند .
حسن مفسر گويد : آيه
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ
مدنى است ، ولى اين گفتهها مدركى ندارند .
الميزان فرموده : اعتنايى به آنها نيست .