عقيدتى و زير بنائى اسلام را دارند .
5 - ظاهر آنست كه همهء سوره به يك بار نازل شده و نزول تدريجى آن به گمانم هيچ جا مطرح نشده است .
6 - ظاهرا شأن نزول بخصوصى كه بشود به آن تكيه كرد براى اين سوره يافته نيست ، دقت در آيات آن نشان مىدهد كه وضع آن روز اسلام و مسلمين و مشركين سبب نزول آن حقائق جاودان از طرف خداوند سبحان شده است كه پيوسته به مردان الهى جهت بدهد و كفر و شرك را بكوبد .
آيات شريفهء آن در آهنگى بسيار رسا و اعجاب انگيز است كه با كمترين تفكر در وضع آن روز مكّه شكّى نمىماند در اينكه اين آيات از جانب آفرينندهء جهان نازل شده است و از آن عجيبتر آيهء
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
/ 181 ، است كه خداوند خود به پيامبران ( به بشر موحّد و منادى توحيد ) سلام مىدهد چنان كه در بارهء نوح ، ابراهيم ، موسى ، هارون و الياس به طور جداگانه سلام فرموده است ، عجبا ! ! بشر در راه حق پرستى و تقرّب به كجاها مىرسد .
7 - سخن در اين سوره با
وَ الصَّافَّاتِ
شروع مىشود و با
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
ادامه پيدا مىكند ، سپس انكار معاد و جواب آن و مقدارى از حالات اهل عذاب و اهل بهشت مطرح مىگردد ، آن گاه به حالات نوح ، ابراهيم ، اسحاق ، موسى ، هارون ، الياس ، لوط و يونس اشاره مىشود ، سپس با نقل مقدارى از حالات مشركان و ملائكه و با سلام به انبياء و تنزيه خداوند سخن به پايان مىرسد . على هذا غرض سوره بيان توحيد و نبوت و معاد است .