سورهء سبأ
در مكه نازل شده و پنجاه و چهار آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - سبأ پنجاه و هشتمين سوره است كه بعد از سورهء لقمان در مكه نازل گرديد در ترتيب فعلى قرآن مجيد سوره سى و چهارم است ، به نظر مىآيد كه حدود سالهاى هفتم و هشتم بعثت نازل شده باشد ، لحن آيات نشان مىدهد كه به وقت نزول سوره مشركان در انكار بعث و نبوت كاملا موضع گيرى كرده و سران شرك پيروان خويش را به ضدّ اسلام وا مىداشتهاند چون از جملهء مطالب اين سوره گفتگو و مخاصمهء پيروان با پيشوايان ستمگر است ( آيات 31 - 34 ) در روز قيامت .
2 - عدد آيات سوره را قارئان شام پنجاه و ديگران از جمله قارئان كوفى پنجاه و چهار گفتهاند ، علّت اين اختلاف آنست كه آيهء پانزده در نظر شامىها در « عن يمين » و « شمال » تمام مىشود ، امّا ديگران آن را تا
وَ رَبٌّ غَفُورٌ
يك آيه شمردهاند .
( مجمع البيان ) گويند : اين سوره داراى هشتصد و هشتاد دو كلمه و سه هزار و پانصد و دوازده حرف است .
3 - نام گذارى با « سبأ » به علّت نقل ماجراى قوم سبأ در اين سوره است كه از آيه پانزده تا نوزده ادامه دارد على هذا تسميهء كل به اسم جزء است ظاهرا در عصر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با همين نام بوده است ، معنى سبأ در ذيل آيات 15 - 19 خواهد آمد .