شرحها
به نظر مىآيد به دنبال مطالب گذشته مناسب بوده كه مؤمنان به ذكر و شكر گذارى خدا خوانده شوند ، كه با انزال آيات ، آنها را هدايت مىكند و در مد نظر دارد و مىخواهد از ظلمات شرك به طرف نور توحيد بكشاند .
و نيز لازم بوده كه بار ديگر به رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله تذكر دهد كه از كفار و منافقان اطاعت نكن زيرا كه خدا تو را
داعِياً إِلَى اللَّهِ
قرار داده است ، اگر از كفار و منافقان پيروى كنى ديگر منادى توحيد نخواهى بود .
41 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً
.
ذكر و ياد آورى خدا با قلب است و ذكر با زبان بعضى از مصاديق آن است اما به نظر مىآيد كه مراد از ذكر در اينجا ذكر لفظى است ، مخصوصا با در نظر گرفتن اينكه تسبيح حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها و تسبيحات اربعه در تفسير آيه آمدهاند چنان كه در نكتهها خواهد آمد ، اما در آياتى نظير .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ . . .
احزاب / 9 ، مسلما ذكر و ياد آورى قلبى است .
بايد دانست كه ذكر زبانى ذكر قلبى را لازم گرفته است .
42 -
وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
.
تسبيح تنزيه خداست از هر نقص و عجز و آلودگى ، شايد اين بدان جهت است كه در صبح و شام با تغيير اوضاع و احوال جهان ، قدرت نمايى خداوند متجلّى مىشود ، در جاى ديگر آمده :
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
انسان / 25 الميزان احتمال مىدهد كه اين تعبير حاكى از دوام تسبيح باشد يعنى خدا را پيوسته تسبيح گوئيد .
43 -
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى