به عقيدهء شيعه در چهار محل از آنها سجده واجب است و در بقيه مستحبّ مىباشد و آن چهار آيه عبارتند از آيهء پانزدهم از سورهء سجده و آيه سى هفتم از سوره فصلّت و آيه شصت دوم از سورهء و النجم و آيه نوزدهم از سورهء علق .
روايات آن در وسائل الشيعه ابواب قراءة القرآن باب 42 و 43 نقل شده است براى نمونه سه روايت از مستمسك العروة الوثقى مىآوريم :
اول - صحيح محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام گويد از آن حضرت پرسيدم مردى سورهاى از عزائم را به ديگرى ياد مىدهد ، دفعات آن سوره بر او در يك نشست خوانده مىشود ؟ فرمود : هر وقت كه آيه را شنيد بايد سجده كند ، تعليم دهنده نيز بايد سجده نمايد :
« قال سألته عن الرجل يعلم السورة من العزائم فتعاد عليه مرارا فى المقعد الواحد ؟ قال عليه ان يسجد كلما سمع و على الذى يعلمه ان يسجد » .
دوم - صحيحهء حلبى
« قلت لابى عبد اللَّه عليه السّلام يقرأ الرجل السجدة و هو على غير وضوء ؟ قال : يسجد اذا كانت من العزائم » .
سوم - صحيح داود بن سرحان در خصال صدوق كه از امام صادق عليه السّلام نقل كرده : عزائم چهار سوره هستند : اقرء باسم ربك الذى خلق ؟ النجم ، تنزيل السجده و حم السجده . « 1 »
هامش
( 1 ) اين روايت در الميزان از در منثور از على عليه السلام نيز نقل شده است و نيز در بحار ج 92 / 40 از داود بن سرحان .