تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
فراوانى و راحتى گفته مىشود ، اين سخن در اقرب الموارد و كتابهاى ديگر نيز آمده است اين مورد تصديق قرآن است كه در آيه « عاما » از « سنين » استثناء شده است . خلق : مصدر است به معنى اندازه گرفتن و آفريدن . به معنى مخلوق نيز آيد مثل :
وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
ابراهيم / 19 . اوثانا : وثن : بت . فيومى در مصباح گويد : خواه از سنگ باشد يا چوب كلبى در كتاب الاصنام / 53 گويد : بت اگر به صورت انسان از چوب يا طلا يا نقره باشد آن را « صنم » نامند و اگر از سنگ باشد وثن گويند . افكا : افك : دروغ مؤكد در جوامع الجامع فرموده : « الافك ، ابلغ الكذب » آن در اصل به معنى برگرداندن شىء از حقيقتش است . ينشئ : نشأ : پديد آمدن و به وجود آمدن . در مصباح گويد ، « نشأ الشيء نشأ : حدث و تجدد » ، انشاء : به وجود آوردن . نشأة : اسم مصدر است يعنى خلق شده و پديد آمده . تقلبون : عوض كرده مىشويد . قلب : بر گرداندان و وارونه كردن :
إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
در جاى
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
است .

شرحها

در اين آيات و آيات بعدى تا آيهء چهلم ، به حالات هفت نفر از پيامبران عليهم السّلام اشاره شده است كه عبارتند از نوح . ابراهيم ، لوط ، شعيب ، هود ، صالح و موسى .