وارد شده كه خداوند در روز قيام مهدى صلوات اللَّه عليه و على آبائه و گروهى از دوستان او را كه مردهاند زنده مىكند تا به ثواب يارى آن حضرت برسند و از ديدن دولت آن حضرت شاد گردند و نيز گروهى از دشمنان آن حضرت را زنده مىكند تا انتقام به بينند و ذليل و خوار گردند .
و فرمايد : هيچ عاقلى شك ندارد كه اين كار بر خداوند مقدور است و محال نيست ، خدا اين كار را در امم گذشته كرده است ، مانند قصهء عزير و غيره كه در قرآن مجيد آمده است ولى گروهى از اماميه اخبار رجعت را تأويل كرده و گفتهاند مراد رجوع دولت و امر و نهى و حكومت آنهاست .
( مثلا مانند حكومت جمهورى اسلامى ايران كه ملاحظه مىشود امامان ( ع ) رجعت كردهاند يعنى مرام آنها و منويات آنها عملى مىشود ) .
علّت اين تأويل آنست كه گمان كردهاند رجعت منافى تكليف كه در آن امكان شر و فساد وجود دارد ولى در قيامت نه . . . از اهل بيت عليهم السّلام وارد شده : روزهاى خدا سه است : روز ظهور ، روز رجعت ، روز قيامت . « ايام اللَّه ثلاثة : يوم الظهور و يوم الكرة و يوم القيامة » ايضا در الميزان از تفسير قمى از حضرت صادق صلوات اللَّه نقل شده : كه به حماد بن عيسى فرموده : مردم دربارهء اين آيه
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
چه مىگويند ؟ گفتم : مىگويند : آن در قيامت خواهد بود ، فرمود آن طور نيست كه مىگويند ، آن در رجعت است آيا خدا در قيامت از هر امتى فوجى مبعوث مىكند . و ديگران را مبعوث نمىكند ؟ آيهء قيامت
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
است « 1 » .
هامش
( 1 ) در تفسير برهان آمده كه امام باقر ( ع ) به ابى بصير فرمود :
« اينكر اهل العراق الرجعة ؟ قلت نعم ، قال : اما يقرءون القران . « يوم نحشر من كل امة فوجا . . . » ؟