معلوم مىشود كه تقواى خدا تضمين كنندهء امان آنها از عذاب خداست . مراد از « هاهنا » سرزمين ثمود است .
ما در « فيما » موصول و مراد از آن نعمتهايى است كه در آيات بعد بيان شده است ،
وَ تَنْحِتُونَ . . .
تقديرش « أ تتركون فيما تنحتون من الجبال . . . » است .
ظاهرا اين مطلب بسيار مهم بوده است كه در سورهء اعراف / 74 ، حجر / 82 نيز آمده است .
150 -
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
.
اين همان تفريع بر
أَ تُتْرَكُونَ . . .
است ، يعنى همين طور مطلق العنان رها كرده نمىشويد بايد موحّد باشيد و از عذاب خدا بترسيد و از من اطاعت نمائيد تا اين نعمتها سبب عذاب شما نگردد .
151 و 152 -
وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ
.
معلوم مىشود گروهى از اشراف و اهل طغيان تباهى راه انداخته و نيز مردم را از پيروى صالح باز مىداشتهاند در سورهء نمل / 48 آمده است :
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ
و ظاهرا همانها بودند كه در آيهء بعدى فرموده : نقشه كشتن صالح را مىكشيدند ، آن حضرت در مقام نصيحت ، مردم را از پيروى اشراف بر حذر داشته است .
153 و 154 -
قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
.
در اينجا دو تا اعتراض به آن حضرت كردهاند يكى آنكه تو عقلت را از