تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 348

مساهمون:

ص٣٤٨
55 - ( و با اين كار خود ) ما را خشمگين كرده‌اند . 56 - و ما متفقيم و بيداريم . 57 - آنها را از باغها و چشمه سارها بيرون كرديم . 58 - و از گنجينه‌ها و مقام ارجمند . 59 - جريان چنين بود ، بنى اسرائيل را بر آنها وارث كرديم . 60 - به وقت طلوع آفتاب بنى اسرائيل را تعقيب كردند . 61 - چون دو گروه ديده شدند ، ياران موسى گفتند : ما گرفتار خواهيم شد . 62 - موسى گفت : نه ، پروردگارم با من است ، هدايتم خواهد كرد . 63 - به موسى وحى كرديم كه عصايت را به دريا بزن . دريا بشكافت و هر قسمت آن مانند كوه بزرگى گرديد . 64 - فرعونيان را به آنجا نزديك كرديم . 65 - موسى و همراهان او را نجات داديم . 66 - آن گاه ديگران را غرق نموديم . 67 - در آنچه گفته شد آيتى هست ولى بيشترشان مؤمن نبودند . 68 - پروردگار تو فقط اوست توانا و مهربان .

كلمه‌ها

ميقات : وقت عمل و محل عمل ، اينجا معناى اول مراد است . تلقف : لقف : بلعيدن سرعت « تلقف » : به سرعت مىبلعيد . يأفكون : افك : دروغ بزرگ . اصل آن به معنى برگرداندن است « يأفكون » به دروغ مىآوردند ، به دروغ مىكردند . خلاف : به عكس : اسر : سرى : سير شبانه و نيز اسراء : سير در شب است . شرذمة : بقيهء كمى از شىء . راغب گويد : گروه كوچكى كه دنباله
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 348 | على اكبر قرشى بنابى