چوبدستىها را از واقعيت آن برگردانده و مارهاى زنده نشان مىدادند .
46 - 48 -
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ
.
جادوگران مردمان دانشمند بودند ، از بلعيدن عصا ، دريافتند كه كار آنها جادوگرى و كار موسى معجزه مىباشد ، لذا در دم ايمان آورده و براى خدا به سجده افتادند و اقرار به توحيد كردند و خدا را مانند موسى و هارون رب
الْعالَمِينَ
خواندند ،
رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ
اقرار به نبوّت بعد از اقرار به توحيد است . بالاخره قضيه به رسوايى فرعون و نيرومندى موسى انجاميد ، لذا فرعون از قدرت كاذب خود استفاده كرده و فرياد كشيد :
49 -
قالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ . . .
.
فرعون در اين سخن اوّلا آنها را متهم كرد كه اين ماجرا طبق نقشهء قبلى بوده است ، موسى استاد شما در جادوگرى است لذا به عمد از او شكست خورديد و تظاهر به شكست كرديد ثانيا : شما را به شديدترين شكنجه از بين خواهم برد و آن اينكه دستها و پاهاى شما را به عكس خواهم بريد و سپس به دار خواهم زد كه در پيش روى مردم بميريد و براى ديگران عبرت باشد ،
قَبْلَ أَنْ آذَنَ
كمال تكبر او را مىرساند ، نه اينكه در صورت اذن گرفتن ، اجازه مىداد .
50 -
قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
.
يعنى در كشته شدن به دست تو ضررى بر ما نيست چون در راه خدا كشته مىشويم و به طرف او مىرويم اگر در راه شرك كشته مىشديم ضرر و خطر داشت .