73 -
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ
ضمير « هم » راجع به ابراهيم ، اسحق و يعقوب است لفظ
يَهْدُونَ بِأَمْرِنا
شايد براى آنست كه آنها از جانب خود مردم را نمىخواندند بلكه با دستور ما و زير فرمان ما ، مردم را هدايت مىكردند ، الميزان « اوحينا » را حمل بر وحى باطنى كرده نه وحى تشريعى ، يعنى آنها با دلالت باطنى و عنايت الهى پيش از وحى تشريعى كارهاى خير را انجام مىدادند ، على هذا آن باعث شد كه خدا مقام امامت به آنها بدهد .
مؤيّد قول الميزان آيهء :
وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ
سجده / 24 ، است كه
لَمَّا صَبَرُوا
در جاى
وَ أَوْحَيْنا
آمده است و نشان مىدهد كه پيش از امام شدن در اطاعت از فرمان حق خويشتن دارى مىكردهاند .
ولى اين مىماند كه آنها نماز و زكات را با وحى باطنى چطور مىدانستهاند ؟
على هذا بهتر است گفته شود كه
وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ
در جاى
لَمَّا صَبَرُوا
است نه « اوحينا » و اللَّه العالم .